Niewiarygodne przygody Marka Piegusa - kompozycja, narracja i język
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
W powieści „Niewiarygodne przygody Marka Piegusa” narrator jest wszechwiedzący. W pierwszej części utworu mówi w pierwszej osobie, pojawiają się także bezpośrednie zwroty do czytelnika, np.: „Więc ja też, proszę was myślałem […]”. Narrator wspomina, jak zaciekawił go jeden z chłopców, którego widział na podwórku, następnie relacjonuje swoje spotkania z Piegusem i jego opowieści, na koniec snuje na podstawie relacji bliskich Marka, opowieść o jego zaginięciu i jego powodach.

Oryginalna jest także kompozycja powieści. Pierwsza część, którą możemy traktować jak wstęp lub wprowadzenie zatytułowana została: „Poznałem chłopca Marka Piegusa, który miał przygody z byle czego”. Narrator wyjaśnia, dlaczego zainteresował się Markiem Piegusem i relacjonuje pierwszą swoją z nim rozmowę. Kolejne części to trzy przygody – dwie krótkie i jedna – „największa”. Pierwsza ilustruje, jak dziwne rzeczy spotkały Marka podczas odrabiania lekcji, co spowodowało jego ucieczkę z domu, druga z kolei zostaje opowiedziana pod szkołą i traktuje o jednym z pechowych dni Piegusa w szkole. Trzecia została podzielona na czternaście rozdziałów. każdy z nich poprzedzony został kilkuzdaniowym streszczeniem zapowiadającym przyszłe wydarzenia.

Oprócz części fabularnej autor przedstawia dwa komunikaty radiowe wygłoszone, gdy pan Cedur i Alek zostali uwięzieni w klatce z lwami. Mamy więc do czynienia z formą komunikatu radiowego. Dialogi w powieści są uzupełnione warstwą opisową. Na uwagę zasługuje pełen humoru język autora. Mamy do czynienia z komizmem słownym (np. reklama wody kwiatowej, która odstraszyła lwy, zwroty: „przerośnięci”, „indywidua”, „michałki”) i sytuacyjnym (np. niewiarygodne przygody Piegusa podczas odrabiania lekcji – wypuszczenie pcheł i pokąsanie przez nie ciotki). Bohaterowie mają prześmiewcze imiona i nazwiska, np. przestępca Wieńczysław Nieszczególny, muzyk Cezary Cedur, Chryzostom Cherlawy, Albert Flasz, Ildefons Stułbia, Nudys, pani Okulusowa. Dzięki wprowadzeniu postaci muzyka Cezarego Cedura mamy także wiele przykładów włoskich zwrotów: „piccolo bambino” (mały chłopczyk), „diabolo” (diabeł), „una historia misteriosa” (tajemnicza historia), „uomo pertole” (człowiek doskonały), „carissimo” (najdroższy), „giovanotto Mio” – (młodzieńcze mój), „ragazzo eroico” (bohaterski chłopcze) oraz nowatorskich przysłów: „Non sum christianus, Orpheus sum” – „Nie jestem chrześcijaninem, jestem Orfeuszem”.

Oznacz znajomych, którym może się przydać




  Dowiedz się więcej
1  Niewiarygodne przygody Marka Piegusa - czas i miejsce akcji
2  Niewiarygodne przygody Marka Piegusa - bohaterowie
3  Niewiarygodne przygody Marka Piegusa - problematyka



Komentarze
artykuł / utwór: Niewiarygodne przygody Marka Piegusa - kompozycja, narracja i język







    Tagi: